Plaatsing van ingezonden brief betekent niet dat dit de mening is van bestuur, fractieleden en/of wethouder.


PLUCHE OF PRINCIPES?

 

Bij de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2018 kwam Margret Suelmann, nummer 2 op de lijst van het CDA, met 117 stemmen in de raad. In januari 2019 stapte ze wegens persoonlijke conflicten uit de CDA-fractie, met medeneming van haar zetel. Zetelroof na negen maanden, een unicum in de Voorster politiek. In de Stentor van 15 januari 2019 verklaarde ze toen echter: “Ik heb geen problemen met het CDA en voel me prettig bij het CDA. Ik blijf het CDA-programma uitvoeren. Daarvoor ben ik ook in de gemeenteraad gekozen.” 

In de raad bleek ze, als Fractie Suelmann, een bekwaam raadslid te zijn. Ze kreeg voorstellen voor de bouw van tiny houses en het jongerenlintje door de raad. Dat smaakte naar meer! De vraag was natuurlijk wel of ze in haar eentje, na de raadsverkiezingen van 2022, weer een plaatsje op het pluche zou kunnen verwerven. Daarom begon de speurtocht naar een partij die haar de beste garantie zou kunnen bieden op een raadszetel. Hiervoor heeft ze overleg gevoerd met verschillende partijen van verschillende politieke pluimage. De besprekingen met Lijst Arend leken een goede kans te bieden. Maandenlang is gesproken over de standpunten, de naam van de lijst, de kandidatenlijst, de procedures etc. Maar een plaatsje op het pluche kon Lijst Arend haar niet garanderen. 

Kort geleden werd het overleg met Lijst Arend door Margret Suelmann plotseling verbroken. Vlak daarna maakte het Voorster Nieuws op 3 november j.l. in een jubelend artikel bekend dat ze in zee ging met VVD/Liberaal2000. Daar bleek ze al die jaren al zo goed mee te hebben samengewerkt! 

Gaat voor deze politica pluche boven principes? Het is in ieder geval voor de lokale liberalen te hopen dat ze deze politieke zwerver wél binnen kunnen houden. Principes zijn licht, het pluche ligt lekker en een zetel is zó meegenomen. 

 

Christy van Duijvenboden, 

medeoprichter Lijst Arend

 


 


 

 

 

CDA-fractie Voorst op werkbezoek landgoed ‘t Hartelaer

 

 

 

 

Van links naar rechts: Pieter Witte (rentmeester), Theo Timmermans (Stichting Natuurlijk Twello), Janneke de Vries (bewoonster), Jürgen Wolff van Wülfing en Jaap Borst (CDA Voorst, fractie respectievelijk bestuur)

 

 

Jaap Borst en Jürgen Wolff van Wülfing van CDA-Voorst brachten dinsdagavond 7 juni een werkbezoek aan landgoed ‘t Hartelaer. De CDA-fractie wilde zich verder verdiepen in de gevolgen van het, door het College van B en W van de gemeente Voorst, weer uit de ijskast gehaalde plan om over het landgoed ‘t Hartelaer de Randweg Twello aan te leggen. De wandeling begon aan de rand van het landgoed, waar het gemeentebestuur in 2019 haar wandeling startte met de jury van de Internationale groencompetitie, Entente Florale Europa, de plek waar de gemeente de juryleden er toen van wisten te overtuigen, dat Voorst toch echt de groenste gemeente van Europa is. Met de Internationale prijs op zak, wil de gemeente nog geen twee jaar later een deel van het landgoed asfalteren. Over de desastreuze gevolgen voor natuur en landschap wordt met geen woord meer gerept door wethouder Van der Sleen. Het lijkt er op, dat het belangrijker gevonden wordt dat de weg er hoe dan ook komt. Wethouder Van der Sleen doet er in ieder geval alles aan om het plan er door heen te drukken; Het gemeente groen is blijkbaar niet meer zo belangrijk voor hem.

 

CDA-fractie Voorst op werkbezoek landgoed ‘t Hartelaer

 

De CDA-fractieleden maken zich daarentegen grote zorgen over de gevolgen voor natuur en landschap. Vele honderden kapitale beuken dreigen voor het asfalt te moeten wijken, evenals enkele bosjes en diverse natuurterreinen en wandelroutes worden afgesneden. In de lanen leven nu nog diverse vleermuissoorten en zijn diverse grote burchten van de das in de nabijheid aanwezig. Ook dreigen meerdere spoorwegovergangen op het landgoed afgesloten te worden voor o.a. wandelaars. ProRail wil alleen maar meewerken aan een viaduct onder het spoor bij ‘t Hartelaer als vele andere spoorwegovergangen worden afgesloten. De toegankelijkheid van het landgoed, zal daardoor op termijn ook een groot probleem worden. Niemand wil dat.

Tijdens het werkbezoek werd terecht de vraag gesteld of de aanleg van de weg wel nodig is en hiervoor een cultuurhistorisch waardevol landschap en kwetsbare flora en fauna opgeofferd mogen worden? Ook de miljoenen investering van de gemeente Voorst, die nodig is, werd ter discussie gesteld. Is het wel zo verstandig om zonder een gedegen onderzoek naar nut en noodzaak een dergelijke grote miljoeneninvestering te doen, terwijl de gemeente Voorst het water aan de lippen staat en niet of nauwelijks in staat is de komende jaren aan haar financiële verplichtingen te voldoen?

 

CDA-fractie Voorst op werkbezoek landgoed ‘t Hartelaer

 

De  CDA-bestuurders zijn kritisch ten aanzien van het plan van de gemeente en zullen nog de nodige vragen stellen hierover. Dit geeft hoop. Laten we maar hopen dat het CDA – Gemeente Belangen en D66 – er van kunnen overtuigen, dat het plan beter van tafel kan worden gehaald, zodat het landgoed en haar natuur en landschapsschoon schoonheid kan blijven behouden en voor een ieder beschikbaar blijft.

Pieter Witte
Rentmeester landgoed ‘t Hartelaer



 

 

 

de VAR is gesloten voor de particulier ,

daarom storten ze het hier.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

het ZWARTE PAD,

HET nieuwe stortgat

 


 

 

de blikvanger, voor zwerfvuil bedoeld, alom bekend,

er kan ook huisvuil in en onder, en het kost geen cent

 

 

 

 

 

 

 


 

Twello 1-3-2021

Beste mensen,

Als bevoorrecht persoon althans zo voel ik mij op dit moment,

zat ik zaterdagnacht, na een drukke werkdag.

Ik probeerde iedereen het naar ‘t zin te maken.

mijn vrouw die niet tegen rommel kan,

mijn zoon die een druk bedrijf heeft, waar ik van alles doe.

Nog verder optimaliseren van menselijke contacten.

Want wij zijn een leerbedrijf.

Die probeert jonge mensen een toekomst te bieden.

Maar dat is wederzijds.

Hun toekomst is ook onze toekomst.

Dus alle papieren van tafel.

De oprijlaan voor het personeel en ons,

te egaliseren en zo onderhoudsarm te maken.

Als ik straks nog ouder ben, nog aangenamer probeer te leven.

Daarna even de fiets gepakt om mijn botten, en spieren weer op te vijzelen.

Al fietsend kom je dan altijd mensen tegen,

die ik groet of, af en toe een praatje maak.

Terug van de dagelijkse uitspatting,

vaak ook via mijn hangplek aan de IJssel.

Daar waar de Canadezen de IJssel overgestoken hebben.

Deze plek blijft mij om de een of andere reden steeds trekken.

Je blijft ongelofelijk bij de tijd.

Je praat met allerlei mensen uit binnen- en buitenland.

Buitenland wat minder de laatste tijd.

Maar ook mensen die een bepaalde route lopen.

Bewoners van een dorp die de rivier aflopen.

Zo bij dat je je realiseren gaat dat je steeds ouder wordt,

met veel levenservaring die je goed kan gebruiken.

Soms word ik moe van mezelf.

Ik wil zo veel vertellen over nu en vroeger en toekomst.

Hoe lang heb ik nog.

Denk ik wel eens.

Maar ergens kan mij dat niet schelen.

Hoe moet het nu met die mensen in het onderwijs.

De leerkrachten hadden een onmogelijke opgave.

Dankzij onze gedachte dat iedereen gelijk behandeld moet worden,

zijn we daarin zo ver doorgeslagen,

dat iedereen overspannen wordt of dreigt te worden?

De school als het vergiet voor en van onze samenleving.

Juist leerkrachten willen hun kinderen niet in de steek laten,

maar dat is het onmogelijke gevraagd.

Hoofden of superhoofden allemaal wel goed bedoeld,

moeten weer communiceren, met het veld, zoals dat heet.

Anders kun je geen manager of directeur zijn.

Het gezin zoals het CDA dat ook zag, bestaat in feite bijna niet meer.

Meer dan 50% zijn gebroken gezinnen, waar de kinderen 1 of meer vaders en moeders hebben.

Terwijl de schoolkrachten, al deze rollen, een behoorlijk deel van de dag overnemen,

of ze het nu willen of niet.

Feitelijk krijgen zij nooit rust ook ’s nachts niet.

Kinderen hebben zeer veel fundamentele levensvragen.

Met kind bedoel ik ook hele jonge kinderen maar ook pubers.

Vragen die zo inwerken op hen en ons leven,

dat je er bang van wordt.

Met deze vragen moet je op weg, maar met wie, en hoe lang.

Dat kan zo doorgaan.

Want dan verzuipen we.

Met onze samenleving, dat geld natuurlijk ook voor andere beroepen, zoals verzorgenden in de ruimste zin.

Het lijkt wel of de corona, wel het schip kan keren.

Een samenleving zou kunnen ontstaan, waar iedereen, en dan bedoel ik ook iedereen,

zijn deel kan nemen, hoe waardeloos dat ook lijkt.

Ik fietste met mijn zoon onlangs van Berlijn naar Potsdam.

Hij fietst net iets harder dan ik.

Het pad loopt langs rivier de Spreij.

Al fietsend vliegen er allerlei dingen over een heg tussen rivier en fietspad,

afval wel te verstaan.

Dit materiaal wordt verzameld handmatig en afgevoerd.

Iets verderop zie ik een dame, met een schaartje, de uitgroei onderaan de stam

afknippen.

Fiets aan de kant gezet en heb met haar gepraat.

Haar drijfveer was, dat dit veel beter was, dan nietsdoen.

Dan moet U weten dat in Duitsland onlangs het minimumloon naar 4,50 euro is gegaan.

Terwijl bovendien deze mensen vaak meerdere banen moeten hebben om te kunnen leven.

Ik had mijn fiets weer in de garage gezet.

En mijn eten werd opgediend door mijn vrouw en zoon.

Ik ben wat dat betreft verwend.

Maar mag ook wel.

Samen gegeten etc.

’s Avonds ging iedereen naar bed, maar ik wilde nog alle rust.

Nog de dag als het ware verteren.

Schakelde op Duitsland T.V.

Want daar zijn vaak goede discussies met veel respect voor elkaar.

Kwam ik terecht bij het ZDF met de film,

“Nacht Uber Berlin” afgelopen zaterdagnacht 27/28-2-2021.

Film over de wijze van leven of laten leven, in het jaar 1930, decadentie op het hoogtepunt.

Macht fake nieuws intimidatie.

Persoonlijke moed is gewenst en toch vechten voor de gemeenschap.

Niet Jood zijn, en toch met een Jood samenwerken, om te proberen,

weer de democratie te laten overleven, zonder macht te willen uitoefenen.

Weet waar je het over hebt.

Afscheiden van je Partij, en toch kunnen blijven zitten.

We gaan zover dat er 2 dissidenten in de onderzoek commissie mochten zitten.

Democratisch gezien prachtig, maar er zijn grenzen, zo is gebleken.

Als een kamerlid, Rutte, persoonlijk een ” Dictator” noemt, dan moet deze zijn Kamerlidmaatschap ontnomen worden.

En uit de kamer gezet worden. 

Een dissident kamerlid pertinente onwaarheden spreekt, bewust, geldt hetzelfde .

Als een (Engel)!  kans ziet, om een rechter te bewegen tot een uitspraak, en dat vervolgens veel politieke partijen,

de regering verwijten, dat ze de zaak niet voor elkaar hebben, dan is er echt iets mis met ons als individu.

Maar ook met onze politieke vertegenwoordigers.

De leiding van de kamers zullen dit moeten benoemen en sanctioneren.

Anders wordt het hele democratische systeem onderuitgehaald . Ombudsman; Buitenhof.

Ik heb niet genoeg doorgedrukt

Met verwijzing naar zichzelf en met verwijzing  naar Pieter Omtzigt: Reinier v Hattem,  BNR-debat.

De interviewer heeft als plicht om zo objectief mogelijk de mensen hun zegje te laten doen,

en niet zelf het sturen, zodat niet de mening van de ondervraagde gehoord wordt,

maar als het ware de mening van de leider van een debat.

Spuugzat word je ervan.

Op deze wijze schakelt het “goede” nieuws zichzelf uit.

Als mensen die de leiding hebben van een debat, al van zichzelf zeggen, dat ze, wat er ook gebeurt

altijd PVDA of CDA zijn, dat is niet goed.

De partij waar ze lid van zijn is op dat moment niet relevant.

Ten tijde toen ik fractievoorzitter was, en lid van het CDA, wat ik nog steeds ben,

zei ik altijd, ik zit hier voor de burger, om er zoveel mogelijk een echte gemeenschap van te maken.

Henk Lankhorst.

 

 


Géén zonneparken op landbouwgrond!

Landelijk is al een voorlopige balans opgemaakt van de duurzame stroom ambities uit 30 Regionale Energie Strategieën (RES-sen). De regio’s hebben flink hun best gedaan. De ambities liggen zelfs 50% hoger dan de doelstelling. Ongeveer de helft van de groene stroom komt uit wind en de andere helft uit zon. Deze verhouding is nu ongeveer 2:1. Een flinke verschuiving dus in de richting van zonneparken. Door de klimaatcrisis is de energietransitie noodzakelijk. Maar zonne-parken op goede landbouwgrond moeten we niet willen.
In de eerste plaats is Nederland qua oppervlakte een (piep) klein landje. Elke vierkante meter is bestemd met functies zoals landbouw, wonen, bedrijfsterreinen, infrastructuur en natuur.

Het opwekken van groene stroom met zonneparken neemt de meeste ruimte in beslag. En het gaat altijd ten koste van andere gebruiksfuncties. Dat is toch niet logisch in Nederland.

Komen we wat groene stroom tekort dan is import uit omringende landen met veel meer ruimte, een goed alternatief.
Projectontwikkelaars hebben met zonneparken hun kans gegrepen. Ook een enkele grondeigenaar is er financieel flink beter van geworden. Als ondernemers kun je ze dat niet kwalijk nemen. Maar het had niet mogen gebeuren. Enkelen waaronder buitenlanders, ontvangen veel belastinggeld (subsidies). Velen ervaren de lasten met de energierekening, een verpest uitzicht of een aangetast landschap. De lusten en lasten zijn niet eerlijk verdeeld. Het verschijnen van “grote glazen platen” op vruchtbare landbouwgrond in een groen landschap is het gevolg van geen of slecht beleid.
Beleidsmakers en bestuurders hebben hier grote steken laten vallen. Met de belangen van burgers is tot op heden weinig rekening gehouden. Er had naar voorbeeld van de “Ladder van Lansink” in de afvalstoffenwereld, voor alle duurzame energieopties een prioriteitsvolgorde vastgelegd moeten worden met een helder toetsingskader. Eerste prioriteit: energiebesparing, niet sexy, maar wel erg effectief. Groene stroom moet je opwekken op zonnige daken van woningen en bedrijfspanden.
Daarna volgen de opties die het beste passen in het landschap en waar draagvlak voor is.
De landbouw heeft extra grond nodig voor hun eigen transitie naar een toekomstbestendige emissiearme (kringloop-)landbouw.

De veehouderij is in Voorst een belangrijke economische motor voor een leefbaar landelijk gebied . De veehouderij zorgt voor veel meer economische waarde en werkgelegenheid dan een veld zonnepanelen. De transitie in de veehouderij en de energietransitie en de aanpak van de klimaat- en stikstofcrisis kunnen elkaar versterken. In deze transities passen geen zonneparken op landbouwgrond.
Wat wel goed past is de productie van biogas uit mest en organische reststromen. Alleen al in de gemeente Voorst is de veehouderij goed voor bijna 5 miljoen m³ groen gas als alle geproduceerde mest zou worden vergist. Een belangrijke energieoptie dus, die ontbreekt in de RES. Dit geeft ook nog eens blijk van een beperkte visie. Je voor jaren vastleggen in alleen wind- en zonne-energie is niet flexibel. In zo’n situatie is nauwelijks ruimte voor toepassing van toekomstige veelbelovende energie- innovaties. Kortom, er zal nog veel water door de IJssel stromen voor een effectieve duurzame energievoorziening met draagvlak bij burgers.

Jaap Uenk, 4 februari 2021

 


 

 

 

 

 

CDA VOORST OP BEZOEK: