Plaatsing van ingezonden brief betekent niet dat dit de mening is van bestuur, fractieleden en/of wethouder.


Twello 1-3-2021

Beste mensen,

Als bevoorrecht persoon althans zo voel ik mij op dit moment,

zat ik zaterdagnacht, na een drukke werkdag.

Ik probeerde iedereen het naar ‘t zin te maken.

mijn vrouw die niet tegen rommel kan,

mijn zoon die een druk bedrijf heeft, waar ik van alles doe.

Nog verder optimaliseren van menselijke contacten.

Want wij zijn een leerbedrijf.

Die probeert jonge mensen een toekomst te bieden.

Maar dat is wederzijds.

Hun toekomst is ook onze toekomst.

Dus alle papieren van tafel.

De oprijlaan voor het personeel en ons,

te egaliseren en zo onderhoudsarm te maken.

Als ik straks nog ouder ben, nog aangenamer probeer te leven.

Daarna even de fiets gepakt om mijn botten, en spieren weer op te vijzelen.

Al fietsend kom je dan altijd mensen tegen,

die ik groet of, af en toe een praatje maak.

Terug van de dagelijkse uitspatting,

vaak ook via mijn hangplek aan de IJssel.

Daar waar de Canadezen de IJssel overgestoken hebben.

Deze plek blijft mij om de een of andere reden steeds trekken.

Je blijft ongelofelijk bij de tijd.

Je praat met allerlei mensen uit binnen- en buitenland.

Buitenland wat minder de laatste tijd.

Maar ook mensen die een bepaalde route lopen.

Bewoners van een dorp die de rivier aflopen.

Zo bij dat je je realiseren gaat dat je steeds ouder wordt,

met veel levenservaring die je goed kan gebruiken.

Soms word ik moe van mezelf.

Ik wil zo veel vertellen over nu en vroeger en toekomst.

Hoe lang heb ik nog.

Denk ik wel eens.

Maar ergens kan mij dat niet schelen.

Hoe moet het nu met die mensen in het onderwijs.

De leerkrachten hadden een onmogelijke opgave.

Dankzij onze gedachte dat iedereen gelijk behandeld moet worden,

zijn we daarin zo ver doorgeslagen,

dat iedereen overspannen wordt of dreigt te worden?

De school als het vergiet voor en van onze samenleving.

Juist leerkrachten willen hun kinderen niet in de steek laten,

maar dat is het onmogelijke gevraagd.

Hoofden of superhoofden allemaal wel goed bedoeld,

moeten weer communiceren, met het veld, zoals dat heet.

Anders kun je geen manager of directeur zijn.

Het gezin zoals het CDA dat ook zag, bestaat in feite bijna niet meer.

Meer dan 50% zijn gebroken gezinnen, waar de kinderen 1 of meer vaders en moeders hebben.

Terwijl de schoolkrachten, al deze rollen, een behoorlijk deel van de dag overnemen,

of ze het nu willen of niet.

Feitelijk krijgen zij nooit rust ook ’s nachts niet.

Kinderen hebben zeer veel fundamentele levensvragen.

Met kind bedoel ik ook hele jonge kinderen maar ook pubers.

Vragen die zo inwerken op hen en ons leven,

dat je er bang van wordt.

Met deze vragen moet je op weg, maar met wie, en hoe lang.

Dat kan zo doorgaan.

Want dan verzuipen we.

Met onze samenleving, dat geld natuurlijk ook voor andere beroepen, zoals verzorgenden in de ruimste zin.

Het lijkt wel of de corona, wel het schip kan keren.

Een samenleving zou kunnen ontstaan, waar iedereen, en dan bedoel ik ook iedereen,

zijn deel kan nemen, hoe waardeloos dat ook lijkt.

Ik fietste met mijn zoon onlangs van Berlijn naar Potsdam.

Hij fietst net iets harder dan ik.

Het pad loopt langs rivier de Spreij.

Al fietsend vliegen er allerlei dingen over een heg tussen rivier en fietspad,

afval wel te verstaan.

Dit materiaal wordt verzameld handmatig en afgevoerd.

Iets verderop zie ik een dame, met een schaartje, de uitgroei onderaan de stam

afknippen.

Fiets aan de kant gezet en heb met haar gepraat.

Haar drijfveer was, dat dit veel beter was, dan nietsdoen.

Dan moet U weten dat in Duitsland onlangs het minimumloon naar 4,50 euro is gegaan.

Terwijl bovendien deze mensen vaak meerdere banen moeten hebben om te kunnen leven.

Ik had mijn fiets weer in de garage gezet.

En mijn eten werd opgediend door mijn vrouw en zoon.

Ik ben wat dat betreft verwend.

Maar mag ook wel.

Samen gegeten etc.

’s Avonds ging iedereen naar bed, maar ik wilde nog alle rust.

Nog de dag als het ware verteren.

Schakelde op Duitsland T.V.

Want daar zijn vaak goede discussies met veel respect voor elkaar.

Kwam ik terecht bij het ZDF met de film,

“Nacht Uber Berlin” afgelopen zaterdagnacht 27/28-2-2021.

Film over de wijze van leven of laten leven, in het jaar 1930, decadentie op het hoogtepunt.

Macht fake nieuws intimidatie.

Persoonlijke moed is gewenst en toch vechten voor de gemeenschap.

Niet Jood zijn, en toch met een Jood samenwerken, om te proberen,

weer de democratie te laten overleven, zonder macht te willen uitoefenen.

Weet waar je het over hebt.

Afscheiden van je Partij, en toch kunnen blijven zitten.

We gaan zover dat er 2 dissidenten in de onderzoek commissie mochten zitten.

Democratisch gezien prachtig, maar er zijn grenzen, zo is gebleken.

Als een kamerlid, Rutte, persoonlijk een ” Dictator” noemt, dan moet deze zijn Kamerlidmaatschap ontnomen worden.

En uit de kamer gezet worden. 

Een dissident kamerlid pertinente onwaarheden spreekt, bewust, geldt hetzelfde .

Als een (Engel)!  kans ziet, om een rechter te bewegen tot een uitspraak, en dat vervolgens veel politieke partijen,

de regering verwijten, dat ze de zaak niet voor elkaar hebben, dan is er echt iets mis met ons als individu.

Maar ook met onze politieke vertegenwoordigers.

De leiding van de kamers zullen dit moeten benoemen en sanctioneren.

Anders wordt het hele democratische systeem onderuitgehaald . Ombudsman; Buitenhof.

Ik heb niet genoeg doorgedrukt

Met verwijzing naar zichzelf en met verwijzing  naar Pieter Omtzigt: Reinier v Hattem,  BNR-debat.

De interviewer heeft als plicht om zo objectief mogelijk de mensen hun zegje te laten doen,

en niet zelf het sturen, zodat niet de mening van de ondervraagde gehoord wordt,

maar als het ware de mening van de leider van een debat.

Spuugzat word je ervan.

Op deze wijze schakelt het “goede” nieuws zichzelf uit.

Als mensen die de leiding hebben van een debat, al van zichzelf zeggen, dat ze, wat er ook gebeurt

altijd PVDA of CDA zijn, dat is niet goed.

De partij waar ze lid van zijn is op dat moment niet relevant.

Ten tijde toen ik fractievoorzitter was, en lid van het CDA, wat ik nog steeds ben,

zei ik altijd, ik zit hier voor de burger, om er zoveel mogelijk een echte gemeenschap van te maken.

Henk Lankhorst.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Géén zonneparken op landbouwgrond!

Landelijk is al een voorlopige balans opgemaakt van de duurzame stroom ambities uit 30 Regionale Energie Strategieën (RES-sen). De regio’s hebben flink hun best gedaan. De ambities liggen zelfs 50% hoger dan de doelstelling. Ongeveer de helft van de groene stroom komt uit wind en de andere helft uit zon. Deze verhouding is nu ongeveer 2:1. Een flinke verschuiving dus in de richting van zonneparken. Door de klimaatcrisis is de energietransitie noodzakelijk. Maar zonne-parken op goede landbouwgrond moeten we niet willen.
In de eerste plaats is Nederland qua oppervlakte een (piep) klein landje. Elke vierkante meter is bestemd met functies zoals landbouw, wonen, bedrijfsterreinen, infrastructuur en natuur.

Het opwekken van groene stroom met zonneparken neemt de meeste ruimte in beslag. En het gaat altijd ten koste van andere gebruiksfuncties. Dat is toch niet logisch in Nederland.

Komen we wat groene stroom tekort dan is import uit omringende landen met veel meer ruimte, een goed alternatief.
Projectontwikkelaars hebben met zonneparken hun kans gegrepen. Ook een enkele grondeigenaar is er financieel flink beter van geworden. Als ondernemers kun je ze dat niet kwalijk nemen. Maar het had niet mogen gebeuren. Enkelen waaronder buitenlanders, ontvangen veel belastinggeld (subsidies). Velen ervaren de lasten met de energierekening, een verpest uitzicht of een aangetast landschap. De lusten en lasten zijn niet eerlijk verdeeld. Het verschijnen van “grote glazen platen” op vruchtbare landbouwgrond in een groen landschap is het gevolg van geen of slecht beleid.
Beleidsmakers en bestuurders hebben hier grote steken laten vallen. Met de belangen van burgers is tot op heden weinig rekening gehouden. Er had naar voorbeeld van de “Ladder van Lansink” in de afvalstoffenwereld, voor alle duurzame energieopties een prioriteitsvolgorde vastgelegd moeten worden met een helder toetsingskader. Eerste prioriteit: energiebesparing, niet sexy, maar wel erg effectief. Groene stroom moet je opwekken op zonnige daken van woningen en bedrijfspanden.
Daarna volgen de opties die het beste passen in het landschap en waar draagvlak voor is.
De landbouw heeft extra grond nodig voor hun eigen transitie naar een toekomstbestendige emissiearme (kringloop-)landbouw.

De veehouderij is in Voorst een belangrijke economische motor voor een leefbaar landelijk gebied . De veehouderij zorgt voor veel meer economische waarde en werkgelegenheid dan een veld zonnepanelen. De transitie in de veehouderij en de energietransitie en de aanpak van de klimaat- en stikstofcrisis kunnen elkaar versterken. In deze transities passen geen zonneparken op landbouwgrond.
Wat wel goed past is de productie van biogas uit mest en organische reststromen. Alleen al in de gemeente Voorst is de veehouderij goed voor bijna 5 miljoen m³ groen gas als alle geproduceerde mest zou worden vergist. Een belangrijke energieoptie dus, die ontbreekt in de RES. Dit geeft ook nog eens blijk van een beperkte visie. Je voor jaren vastleggen in alleen wind- en zonne-energie is niet flexibel. In zo’n situatie is nauwelijks ruimte voor toepassing van toekomstige veelbelovende energie- innovaties. Kortom, er zal nog veel water door de IJssel stromen voor een effectieve duurzame energievoorziening met draagvlak bij burgers.

Jaap Uenk, 4 februari 2021

 


 

 

Terwijl het CDA zich landelijk herpakt,

is het onrustig in Twello. Natuurlijk een kleine rimpeling in het geheel, maar toch. Het CDA is uit de coalitie gestapt, anderen zullen zeggen gegooid. De fractie gaat nu oppositie voeren tegen het college, en de eigen CDA-wethouder blijft zitten. Gemeentebelangen en D66 hebben samen de meerderheid, het CDA was niet nodig. Een vreemde situatie, en lastig uit te leggen aan de oppositie en aan de kiezers.

Steen des aanstoots is de aanleg van de westelijke rondweg. Een ontsluitingsweg rond de kom van Twello. Deze rondweg ontlast de kom van Twello van allerlei zoekend vrachtverkeer en maakt het mogelijke de doorgaande weg verkeersveilig te maken. Ik ben daar een groot voorstander van, vooral omdat ik al twee keer bijna verongelukt ben op de fiets bij het oversteken van die weg.

Maar zoals zo vaak in de politiek, geen rozen zonder dorens. De aanleg van de rondweg vraagt om aanleg van een tunnel onder het spoor, bij een natuurgebied, De natuurliefhebbers zijn tegen. En ProRail is machtig. Hoe groter de bijdrage van ProRail , des te meer onbewaakte overgangen moeten dicht. En dan krijg je de buurtbewoners tegen je. Het lijkt wel alsof de Randweg vooral voor derden wordt aangelegd. En in zekere zin is dat ook zo.

Het CDA in Twello vindt de aanleg te kostbaar worden en vreest aantasting van het voorzieningenniveau in het dorp. Immers een euro kan maar één keer worden uitgegeven. Voor Gemeentebelangen is de aanleg een statussymbool, waarvoor alles moet wijken. En D66 sluit keurig achteraan aan. Echte dorpspolitiek.

Hoe dit afloopt laat zich raden. Gemeentebelangen zal doorzetten en de gemeentelijke beurs trekken. En D66 helpt daarbij. Aan de oppositie is het nu om een steekhoudend verhaal te houden tegen de meerkosten. Hoe zien zij dan de verkeersveiligheid ?

Vanavond een raadsvergadering online, en ik ga kijken ! Mooie dorpspolitiek, En de in de steek gelaten CDA-wethouder krijgt het zwaar. Mikpunt van de oppositie. En geen dekking van de eigen fractie meer. Maar dat kan allemaal in Twello, en zeker ook in de gemeente Voorst, want daar speelt dit alles.


 

 

 

CDA VOORST OP BEZOEK: